Friday 24th November 2017
  • #
  • #
  • #
  • #

Ғусл додани навзод

Азону иқома гуфтан дар гўши навзод

  1. Паёмбари Худо (с): Ҳар кас соҳиби фарзанд шавад ва дар гўши рости ў азону дар гўши чапаш иқома гўяд, умми сибён[1] ба ў зиён нарасонад.
  2. Паёмбари Худо (с): Барои ҳар кас фарзанде зода шавад, бояд дар гўши рости ў азону дар гўши чапаш иқома бигўяд, зеро мояи эминӣ аз шайтони рондашуда аст.
  3. Сунани Абўдовуд ба нақл аз Абўрофеъ: Паёмбари Худо (с)-ро дидам, ки вақте Фотима (а) Ҳасан ибни Алӣ (а)-ро бизод, дар гўши ў азони намоз хонд.
  4. Имом Алӣ (а): Вақте замони зоймони Фотима (а) фаро расид, Паёмбари Худо (с) ба Асмоъ бинти Умайс ва Умми Салама (р) фармуд: Дар канораш бошед. Вақте фарзандаш ба дунё омаду гиря кард, дар гўши росташ азону дар гўши чапаш иқома бигўед, зеро ҳар ҷо монанди ин кор анҷом шудааст, навзод аз шайтон дар амон мондааст ва ҳеҷ накунед, то ман биёям.

Вақте Фотима (а) таваллуд кард, онон ҳамин корро карданд, сипас Паёмбари Худо (с) омаду нофи ўро бурид ва нахустин хўрокро бо оби даҳонаш ба ў доду гуфт: Худовандо! Ман ўро ва фарзандони ўро аз шарри шайтони рондашуда, дар паноҳи ту қарор медиҳам.

  1. Имом Содиқ (а) дар бораи он чӣ ҳангоми вилодати навзод анҷом медиҳанд: Ба момо ё касе, ки назди ўст, фармон диҳед дар гўши росташ азон бигўяд, то ҳаргиз девонаву ҷинзада нашавад.
  2. Имом Содиқ (а) дар баёни он чӣ ҳангоми вилодат шоиста аст: Дар гўши рости ў азон ва дар гўши чапаш иқома бигў. Ин корро пеш аз буридани ноф анҷом бидеҳ, ки дар ин сурат ҳаргиз тарсон намешавад ва дучори бемории умми сибён намегардад.

[1] Умми сибён, ба навъе беморӣ гўянд, ки дар он фард дучори ҳолате мешавад, ки дар истилоҳ ба оно «бод гирифтан» мегўянд ва гоҳе мўҷиби беҳушии фард мегардад. Ҳамчунин гуфта шудааст, ки умми сибён навъе ҷин аст, ки кўдаконро озор медиҳад. Дар форсӣ муодили модари дев ва девзадагӣ дониста шудааст.

Share



Назари худро бинависед