Friday 24th November 2017
  • #
  • #
  • #
  • #
Хатна кардан

1.Паёмбари Худо (с): Рўзи ҳафтум фарзандонатонро бо хатна пок кунед, зеро мояи тамизию покизагии бештар ва рўиши шитобзадатари гўшт аст ва замин чиҳил рўз аз бавли шахси хатнанашуда, олуда мешавад.[1] 2.Имом Содиқ (а): Рўзи ҳафтум фарзандонатонро хатна кунед, зеро мояи покизагии бештар ва рўиши зудтари гўшт аст ва замин бавли хатнанашударо нописанд медорад. 3.Имом Содиқ […]

Ақиқа кардан

1.Паёмбари Худо (с): Ҳар писаре дар гарави ақиқааш аст, ки рўзи ҳафтум барои ў зибҳ мешавад. 2.Имом Ҳусейн (а): Ҳаргоҳ рўзи ҳафтум вилодати писар ё духтари яке аз шумо фаро расид, бояд гўсфанде ақиқа кунад, барои писар гўсфанди нар ва барои духтар гўсфанди мода ақиқа кунед ва аз ақиқа ба момо бидиҳед ва рўзи ҳафтум […]

Номи нек гузоштан бар фарзанд

1. Номи нек гузоштан Имом Козим (а): Касе хидмати Паёмбар (с) расиду гуфт: Эй Паёмбари Худо! Ҳаққи ин фарзанд бар ман чист? Фармуд: Номи ў ва тарбияти ўро некў гардонӣ ва ўро дар ҷойгоҳи тарбиятии некўе қарор диҳӣ. 2 .Имом Козим (а): Нахустин некии инсон ба фарзандаш ин аст, ки номи нек бар ў ниҳад. […]

Ком бардоштан

1.Паёмбари Худо (с): Коми навзод бо оби гарм бардошта мешавад. 2.Муснади Абўяъло ба нақл аз Абўмўсо: Барои ман писар зода шуд. Ўро назди Паёмбари Худо (с) бурдам. Ўро Иброҳим номид ва коми ўро бо хурмо бардошту дуо кард, ки мояи баракат бошад ва ўро ба ман баргардонд. 3.Саҳеҳи Муслим ба Нақл аз Оиша (р): Ҳангоме […]

Бузургдошти таваллуд

Қуръон Ва дуруд бар ў, рўзе ки зода шуд ва рўзе ки мемирад ва рўзе ки зинда барангехта мешавад![1] Ва салом бар ман рўзе ки зода шудам ва рўзе ки мемирам ва рўзе ки зинда барангехта мешавам![2] Ҳадис Имом Боқир (а): Эй фарзанди рўзҳои сегона: он рўз, ки дар он зода шудӣ, он рўз, ки […]

Таъсири ҳолатҳо ва замонҳо дар инъиқод нутфа

Паёмбари Худо (с): Нописанд аст, ки мард дар ҳоли эҳтилом ба ҳамсари худ дарояд, то он ки аз ҷанобате, ки дидааст ғусл кунад, ки агар дар ҷанобат чунин карду фарзанди маҷнун зода шуд, ҷуз худро набояд сарзаниш кунад. Паёмбари Худо (с): Ҳаргоҳ касе аз шумо ба ҳамсараш даромад, бояд худро бипўшонад, зеро агар напўшонад, фариштагон […]

Баракатҳои дуо ҳангоми омезиш

Паёмбари Худо (с): Огоҳ бошед, агар касе ҳангоме ки ба ҳамсараш медарояд, бигўяд: «Ба номи Худо, бор Илоҳо! Шайтонро аз ман дур соз ва шайтонро аз он чӣ рўзии мо кардаӣ дур соз» ва сипас дар ин омезиш фарзанде миёни онон муқаддар ва ё қатъӣ шавад, шайтон ҳаргиз ба ў зиён намерасонад. Паёмбари Худо (с): […]

Паёмадҳои нопокии вилодат

Қуръон Ва дар амволу авлоди онон шарик шав.[1] Ҳадис 1.Паёмбари Худо (с): Хушахлоқӣ ҷуз аз фарзанди ҳайз ва ё фарзанди зино ситонда намешавад. 2.Паёмбари Худо (с) ба Алӣ (а): Ҷуз ин се гурўҳ, касе шуморо душман намедорад: зинозода, мунофиқ ва касе ки модараш дар ҳоли ҳайз бордор шуда бошад. 3.Канз-ул-уммол ба нақл аз Абўҳурайра: Паёмбари […]

Хўроки падару модар

Таъсири таоми зоу дар навзод 1.Имом Алӣ (а): Паёмбари Худо (с) фармуд: «Рутаб бояд нахустин чизе бошад, ки зоу мехўрад, зеро Худованди Мутаол ба Марям (а) пас аз таваллуди Масеҳ (а) фармуд: “Ва танаи дарахти хурморо ба сўи худ такон деҳ, бар ту хурмои тоза фурў мерезад”».[1] Гуфта шуд: Эй Паёмбари Худо! Агар вақти рутаб […]

Осори тарбияти саҳеҳ дар кӯдак

Тарбияти саҳеҳи кӯдакон боис мешавад, ки онон дорои истиқлол ирода ва эътимод ба нафс парвариш ёбанд ва эҳтиром онҳоро инсонҳои бошахсият месозад, зеро кӯдаке, ки аз аввал ба арзиши худ пай бурд, ҳангоме ки бузург шуд дар худ эҳсоси ҳақорат намекунад. Чунон ки дар ривоёти исломӣ омадааст: “кӯдак ва қалби вай ҳамонанди замини холӣ аз […]

Page 1 of 3123